Kerktorens

Stichting Monumentenbehoud Dongeradeel heeft een groot aantal kerktorens onder haar beheer. Maak hieronder een keuze voor meer informatie over de desbetreffende kerktoren.

Aalsum
Annakerk
Anjum
Sint Michaëlskerk
Bornwird
Mariakerk
Brantgrum
Hervormde kerk
Dokkum
Grote- of Sint Martinuskerk
Ee
Jariglulfuskerk
Engwierum
Hervormde kerk
Foudgum
Mariakerk
Hantumhuizen
Sint Annakerk
Hantum
Sint Nicolaaskerk
Hiaure
Hervormde kerk
Holwerd
Sint Willibrorduskerk
Jouswier
Sint Petruskerk
Lioessens
Sint Petruskerk
Metslawier
Hervormde kerk
Morra
Johanneskerk
Nes
Johannes de Doperkerk
Niawier
Hervormde kerk
Oosternijkerk
Sint Ceciliakerk
Oostrum
Sint Nicolaaskerk
Paesens
Sint Antoniuskerk
Raard
Johannes de Doperkerk
Ternaard
Hervormde kerk
Waaxens
Sint Thomaskerk
Wetsens
Sint Vituskerk
Wierum
O.L. Vrouwekerk

Aalsum
Annakerk

De Hervomde kerk van Aalsum is waarschijnlijk gewijd aan de Heilige Catherina (op de klok staan in reliëf twee afbeeldingen van de Heilige Catharina met gebroken rad en zwaard en ook wordt haar naam op de bovenrand genoemd).

Het oudste bouwdeel dateert uit de 12e eeuw. De oude toren werd in 1843 afgebroken waarna een nieuwe westgevel werd gebouwd met een dakruiter. De kerk staat op een grotendeels afgegraven terp.

Boomsingel en lange oprijlaan creëren rondom dit kerkje een speciale sfeer.

Anjum
Sint Michaëlskerk

De Hervormde kerk van Anjum is gewijd aan de aartsengel Michael. De oudste bouwtijd van de St. Michaëlskerk moet misschien wel in de 11e eeuw gedateerd worden. In de daarop volgende eeuwen is de kerk regelmatig verbouwd.

Om de muren van de steeds groter wordende kerk te ondersteunen werden zogenaamde steunberen gebouwd. In 1681 werden de toren en een gedeelte van de kerk verwoest door een storm. De schade werd gelukkig hersteld.

Uit de restauratie van 1975 bleek dat de toren veel ouder moet zijn dan de kerk. Onder de toren bevindt zich een hûnegat, een gevangenhok. In het koor van de kerk vinden we de grafkelder van de vroegere heren van de Holdingastate.

Heel bijzonder is het sacramentshuisje of tabernakel dat door een speling van het lot de godsdienstige perikelen van de 16e eeuw ongeschonden heeft doorstaan en door zijn laat-gotische bouwstijl nog steeds de aandacht trekt.

Bornwird
Mariakerk

De Mariakerk van Bornwird staat op de restanten van een in de 19e eeuw afgegraven terp. De oorspronkelijke toren van dit Romaans kerkje uit de twaalfde eeuw is in 1845 afgebroken (nog steeds zichtbaar in de andere steensoort in de westmuur) en vervangen door een dakruiter.

In de noordmuur bevindt zich een bijzonder fraai poortje, dat afkomstig is uit de pastorie van Hiaure.

Het bovenste wapenschild in de gevel is van de familie Aylva die vlak bij deze kerk op de Minoltsmastate woonde.

Bij grondige restauratie van het kerkje in 1986 kwamen delen van de oorspronkelijke muurschilderingen weer tevoorschijn.

Brantgrum
Hervormde kerk

De Hervormde kerk van Brantgum ligt op een realtief vrij hoge grotendeels afgegraven terp. De oudste bouw dateert uit de 12e eeuw. In de jaren 1876-1877 werd de kerk ingrijpend vertimmerd. De huidige spitse toren werd ook in deze jaren gebouwd.

Bij de restauratie van 1973 werden veel "verbeteringen" uit de vorige eeuw weer ongedaan gemaakt, waarbij o.a. de bepleistering aan de buitenzijde weer werd verwijderd.

De oorspronkelijk kerk werd opgetrokken uit tufsteen (vandaar de 12de eeuwse datering). De kerk bezit een wit geverfde eiken preekstoel met achterschot en klankbord.

Tijdens werkzaamheden aan de toren in 1979 werd een roodzandstenen sacrofaagdeksel, die als dorpel diende, uitgegraven en in het voorportaal van de kerk gelegd. In de hoeken van deze deksels zijn kleine kruisjes aangebracht.

Dokkum
Grote- of Sint Martinuskerk

Op de plaats van de moord op Bonifatius werd al snel een terp opgeworpen waarop een houten kerkje verrees. Van dit kerkje is geen spoor overgebleven maar sindsdien heeft op deze plaats wel altijd een kerk gestaan. De "cleyne" Sint Martinuskerk van Dokkum werd pas "groot" genoemd na de afbraak van de ernaast gelegen grote Abdijkerk. Alleen de hoge Abdijtoren bleef staan totdat men in 1832 besloot ook deze af te breken.

De nieuw onstate Grote kerk heeft zijn vorm grotendeels in de 16e eeuw gekregen. De kerk is nadien regelmatig vernieuwd. In 1767 werd, omdat de kerk te weinig zitplaatsen had, er boven de noordbeuk een gallerij gebouwd. In de 19e eeuw werden de stenen gewelven boven het koor weggebroken en kreeg de kerk het huidige rechte, houten plafond met balken.

Wat betreft het interieur betreft verdienen vooral de orgelkast, de preekstoel en doophek met fraaie lezenaar speciale aandacht. In de jaren 1964-1968 is de Grote Kerk grondig gerestaureerd. De "meidenklok" of "poortklok" luidt als eeuwen her nog elke avond net voor tienen.

Ee
Jariglulfuskerk

Deze kerk is gewijd aan de heilige Jariglulfers (abt Jarich) of aan de heilige Gangulfus. De kerk dateert voor een groot gedeelte uit de 13e eeuw en behoorde bij de oprichting aan de abdij van Dokkum (de Dokkumer Witheren).

De in 1995-1996 geheel gerestaureerde kerk is een typisch voorbeeld van de Romaans-Gothische stijl.

Aan de buitenkant boven de ramen bevinden zicht een rij steunstenen of consoles met diverse mensen- en dierenmaskers, afgewisseld met ornamenten, die vroeger de goot droegen.

In 1867 werd de oorspronkelijke zadeldaktoren vervangen door een nieuwe toren met spits.

Het interieur van de kerk ademt de sfeer van voorbije eeuwen.

Engwierum
Hervormde kerk

Dit waarschijnlijk in de 12e eeuw gebouwde kerkje behoorde aan de abdij van Dokkum. De oude kerk werd in 1722 afgebroken en in 1746 vervangen door de huidige. De oude zadeldaktoren beleef gelukkig behouden.

De toren diende lange tijd als een baken en vuurtoren voor de zeevaart: Engwierum lag toen aan de Lauwerszee. Doordat de nieuwbouw in verhouding met de toren nogal uitviel lijkt de toren laag.

De ramen zijn zowel aan de noord- als aan de zuidkant voorzien van blinden.

Boven de ingang is een gedenksteen met opschrift uit 1746 geplaatst. In de kerk vallen vooral de oude herenbanken en de zeer fraaie preekstoel op. Als één van de weinige kerken in Dongeradeel bezit het kerkje nog twee gebrandschilderde ramen.

Foudgum
Mariakerk

Werd in vroeger eeuwen meestal de toren afgebroken, in Foudgum besloot men de kerk af te breken en de toren te laten staan.

De laatgotische kerk werd begin 1800 afgebroken en in 1808 vervangen door een nieuwe - de huidige - kerk.

De toren is zeer waarschijnlijk eind 12e eeuw opgericht en nadien regelmatig herbouwd, verhoogd en aangepast. De kerk bezit een eikenhouten preekstoel met achterschot en klankbord (de preekstoelkuip stamt mogelijkerwijs uit de 17e eeuw).

Het kabineorgel uit omstreeks 1775 werd in 1924 overgenomen van de Vrije Evangelische gemeente te Leeuwarden. Volgens een opschrift op de klok zou de kerk als patroonheilige Maria gehad kunnen hebben.

Hantumhuizen
Sint Annakerk

De twaalfde eeuwse Sint Annakerk is een fraai voorbeeld van Romano-Gothiek in Friesland. Na de reformatie werd vooral het interieur van dit kerkje grondig veranderd: beelden werden verwijderd, freco's onzichtbaar gemaakt. Een lot dat dit kerkje natuurlijk deelt met vrijwel alle middeleeuwse kerken in Friesland.

Na een aantal "aanpassingen en verbouwingen" werd wel van het kerkje van Hantumhuizen gezegd dat het een opgelapte ruïne was.

Gelukkig besefte men bijtijds dat dit unieke cultuur-historische bouwwerk niet verloren mocht gaan en werd het kerkje in 1942 ingrijpend gerestaureerd. Binnen het doophek bevindt zich een altaarsteen waarin vijf kruisjes zijn gekrast, die herinneren aan de vijf wonden van de gekruisigde Christus.

Hantum
Sint Nicolaaskerk

De Hervormde kerk van Hantum was zeer waarschijnlijk gewijd aan Sint Nicolaas. Het 13e eeuwse kerkje is regelmatig verbouwd en vernieuwd. De oude toren werd in 1807 afgebroken (waarbij 1500 ton tufsteen vrijkwam!) en vervangen door de huidige spitse toren.

In de jaren 1883-1885 werd het inwendige van de kerk drastisch gemoderniseerd. Een deel van die modernisering werd bij een restauratie in 1977 weer ongedaan gemaakt (o.a. de pleisterlagen aan de binnenzijde).

De kerk bezit een fraaie preekstoel uit omstreeks 1715. In de toren hangen twee oude klokken. Op één van deze klokken zien we een relief van Sint Nicolaas met mijter en kromstaf en een kind aan zijn voeten.

Hiaure
Hervormde kerk

In 1869 werd het middeleeuwse kerkje van Hiaure afgebroken en vervangen door de huidige nieuwbouw. Het oude kerkje had een zadeldaktoren en was grotendeels opgetrokken uit tufsteen.

Het huidige kerkje staat op een beschermd terprestant. De toren van de nieuwe kerk is in het schip gebouwd.

Het interieur van de kerk is sober. Opvallend in deze "moderne" kerk zijn een aantal 17e eeuwse grafstenen.

In het torrentje hangt een klok met Gotisch bovenrandschrift "Mater die momento mei".

Holwerd
Sint Willibrorduskerk

Al in een 11e eeuwse bron wordt de Sint Willibrorduskerk van Holwerd genoemd. Met de bouw van de huidige kerk werd in 1776 begonnen.

De opvallend hoge naaldspits van de toren dateert van 1739. Pas met de nieuwbouw van de kerk werd de oorspronkelijke losstaande toren verbonden met de kerk. Onder de toren is nog een gedeelte van het hûnegat, een soort gevangenis, te zien.

Het model van de kerk is bijzonder: het is een soort winkelhaak. Er wordt dan ook wel beweerd dat het de helft van een kruiskerk zou zijn. In de kerk zijn nog een aantal grafkelders aanwezig die o.a. toebehoorden aan de adellijke families Aylva en Hania.

De zeer fraai vorm gegeven preekstoel en doophek verdienen speciale aandacht.

Tegenover de preekstoel hangt een gedenksteen met een deels onleesbare latijnse tekst. Door een toeval weten we dat deze tekst een gedicht is over de inpoldering van de Holwerder polders in 1580-1584.

Jouswier
Sint Petruskerk

De Hervormde kerk van Jouswier is mogelijk gewijd aan Sint Petrus, de patroonheilige van de vissers en ligt op een grotendeels afgegraven terp. In voorgaande eeuwen vonden een aantal ingrijpende verbouwingen plaats waarvan de meest ingrijpende in 1557 zijn beslag kreeg (feitelijk nieuwbouw).

De toren is waarschijnlijk het begin van de 18e eeuw grondig vernieuwd. In de toren hangt een oude klok die blijkens het opschrift in 1395 is gegoten. In het portaal kunnen we nog steeds de opvallende gedragsregel lezen waarin de kerkvoorgden de kerkgangers verzochten "in 's Heeren huis het spuwen van tabak te laten". Tegen de blinde noordwand zijn drie grote rouwborden van de familie Bergsma gehangen.

Tijdens de restauratie van 1977-1979 wisten de Jouswiersters het voor elkaar te krijgen dat een honderd jaar eerder aangebrachte en uiterst lelijke pleisterlaag werd verwijderd.

Lioessens
Sint Petruskerk

De uit de 13e eeuw stammende Sint Petruskerk is in de loop der eeuwen regelmatig ingrijpend verbouwd. Dit in typisch Romaanse stijl gebouwde kerkje ontleent aan een in de eind 15e eeuw gerealiseerde uitbreiding zijn gotische puntboogramen.

De grote steunberen aan de buitenkant dienden om de muren te ondersteunen.

Begin 19e eeuw was de kerk volgens een opschrift op de galerij "'t verblijf van uil en vledermuis" en besloot men, de unieke waarde van dit bouwwerk inziend, tot een grondige opknapbeurt.

Vroeger had de kerk twee ingangen: één aan de zuidkant en één aan de noordkant. Mannen maakten gebruik van de zuiddeur (nu een raam) en de vrouwen gingen door de noorddeur. Gezamenlijk verliet men de kerk door de zuiddeur.

Wanneer de oude toren, die tegen de westmuur stond, is afgebroken en vervangen door een dakruiter is onbekend.

Metslawier
Hervormde kerk

Het oorspronkelijk middeleeuwse kerkje van Metslawier werd in 1776 afgebroken en vervangen door een nieuw godshuis. Ook de oude zadeldaktoren werd toen verbouwd en kreeg zijn huidige spitse vorm.

De kerk ligt op een kleine terp of wier. Aan de buitenmuren van het kerkje zijn twee gedenkstenen aangebracht: één handelt over de bouw en inwijding van de kerk in 1776; de andere aan de achterkant van de kerk verhaalt over de watersnoodramp van 1570 (Allerheiligenvloed) waarbij in deze omgeving meer dan 1800 mesnen het leven verloren.

In de kerk vallen de mooie preekstoel, lezenaar en doophek op. Op het rouwbord tegenover de preekstoel staat het wapen van de familie Bergsma met drie varkens (barchsma).

Op de vloer liggen enkele bijzondere grafzerken van o.a. de kasteelbewoners van Roptastate. In de kerk vinden we ook een brostbeeld van de beroemde dominee Balthasar Bekker.

Morra
Johanneskerk

De aan de evangelist Johannes gewijde kerk stamt vermoedelijk uit de tweede helft van de 13e eeuw. De mogelijk uit de 16e eeuw stammende zadeldaktoren werd in 1843 gesloopt en vervangen door een nieuw torentje aan de westgevel.

Het middeleeuwse kerkje is verschillende keren verbouwd, wat o.a. blijkt uit de dichtgemetselde vensters en deuren.

De dichtgezette noordingang heeft een fraaie omlijsting en laat ook duidelijk zien dat het kerkhof in de loop der eeuwen bijna een meter hoger is geworden.

Het 16e eeuwse houten tongewelf is in 1921 vervangen door een korfbogig houten gewelf.

In het sobere interieur valt vooral het 18de eeuwse orgel op. Boven de bank in het koor is in de muur een zandstenen beschilderd epitaaf aangebracht. Dit monument met zijn karakteristieke renaissance omlijsting werd in 1625 in opdracht van een zekere Scipio (=Sippe) van Scheltema opgericht.

Nes
Johannes de Doperkerk

Dit vroeg dertiende eeuwse kerkje was ofwel aan Johannes de Doper of aan Johannes de Evangelist gewijd (deze twee "Jannen" worden overigens vaak verward).

Twee steunberen aan de westzijde moesten de toren de noodzakelijke stevigheid geven. In de noordmuur zijn twee grote Gotische ramen aangebracht en zien we een aantal bogen die wijzen op dichtgemetselde Romaanse ramen.

Vlak onder het linker Gotische raam is een dichtgemetselde hagioscoop zichtbaar. Een hagioscoop maakte het mensen met een besmettelijke ziekte (en derhalve de kerk niet mochten betreden) mogelijk toch de mis van buitenaf te volgen. De ingangsdeur is waarschijnlijk in 1604 gerealiseerd; voor die tijd werd de ingang onder de toren gebruikt.

In de toren hangen twee klokken: één uit 1477 en één uit 1686. Beide klokken werden tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers uit de toren gehaald maar gelukkig na de oorlog weer teruggevonden.

Niawier
Hervormde kerk

De geschiedenis van de Hervormde kerk van Niawier kan niet los worden gezien van het eveneens in Niawier gelegen klooster Sion.

Uit de bronnen van dit vrouwenklooster, dat werd gesticht in 1180 en tot 1580 werd bewoond, weten we dat in 1224 opdracht werd gegeven tot de bouw van dit kerkje op een hoogte op terp, die Nij-wier werd genoemd.

Het huidige gebouw stamt uit 1678 zoals we kunnen lezen op de gedenksteen boven de ingang van de kerk. Nadien is het kerkje nog vele malen verbouwd en aangepast aan de wensen des tijds. De oorspronkelijke toren werd vervangen door een dakruiter.

Voor de kerk staat een standbeeld van de Niawierster dichter A.M. Wybenga ("Stil pruzich doarpe mei dyn spitse toer").

Oosternijkerk
Sint Ceciliakerk

De 13e eeuwse Sint Ceciliakerk staat op een kerkterp en is waarschijnlijk in opdracht van de abt van Mariëngaarde, een klooster onder Hallum, gebouwd. Ook de naamgeefster van dit kerkje, Sint Cecilia, de beschermheilige van de muziek en zeer geliefd bij de monniken van Mariëngaarde, wijst in deze richting.

Kerk en toren zijn de afgelopen eeuwen regelmatig vernieuwd en gerestaureerd, waarbij de toren zijn Romaanse karakter wist te behouden maar de kerk een gotische uitstraling kreeg.

De muren van de kerk worden gesteund door steunberen.

Het interieur van de kerk is in 1935 drastisch veranderd, zo verdween o.a. het middenpad om plaats te maken voor lange banken.

De prachtige wapenschilden, het groen-blauw gesschilderde plafond en de mooie kroonluchters geven dit kerkje haar unieke uitstraling.

Oostrum
Sint Nicolaaskerk

Op de vrijwel geheel afgegraven terp van Oostrum ligt dit fraaie kerkje met haar opvallend lage toren. De toren stamt uit de 13e eeuw, de kerk uit de 15e mogelijk 16e eeuw.

De ramen wijzen op een duidelijke Gotische bouwstijl. Bij een restauratie in 1973 kwamen delen van de oorspronkelijke muurschilderingen weer tevoorschijn. Op de herstelde muurschilderingen zien we drie kerken en een toren afgebeeld; mogelijk is de kerk met de hoge toren de oude Abdijkerk van Dokkum.

De windvaan op de toren heeft de vorm van een schip en werd bij bovengenoemde restauratie aangebracht.

Op de oude klok staan de afbeeldingen van acht heilige vrouwen en een in het latijns gesteld versje.

Paesens
Sint Antoniuskerk

Deze in het midden van de 13e eeuw gebouwde kerk had oorspronkelijk een nogal fors uitgevallen zadeldaktoren. Deze toren is echter in de 18e eeuw afgebroken en vervangen door een dakruiter. De toren van de kerk diende lange tijd als baken voor de vissers van Paesens en Moddergat. De toren staat op vier staanders - een zogenaamde klokkenstoel -, in de kerk is dit nog steeds duidelijk zichtbaar.

De oorspronkelijke Romaanse ramen zijn later vervangen door de meer spitse Gotische vensters.

Aan de noordkant van de kerk zien we een Noormannen-poortje. In het sober ingerichte kerkje valt vooral de doopvont op.

Onder de toren bevindt zich het hûnegat, het vroegere gevangenhok. Op de toren staat een windvaan in de vorm van Snik, een zeilschip zoals dat vroeger door de Paesemer vissers werd gebruikt.

Op de klok uit 1507 staan drie heiligen afgebeeld: Maria, Sint Catharina en de patroonheilige Sint Antonius.

Raard
Johannes de Doperkerk

De Hervormde kerk van Raard was oorspronkelijk eigendom van klooster Klaarkamp.

Het middeleeuwse kerkje heeft een uit 1807 stammende spitse toren. De kerk ligt op een verhoogd kerkhof op een beschermd terprestant.

De muren van het kerkje worden gesteund door steunberen. Het kor stamt mogelijk uit omstreeks 1200, het schip moet iets later worden gedateerd.

Mogelijk is in 1807 het muurwerk verlaag en van een nieuwe kap voorzien. In het sobere interieur valt vooral de preekstoel op.

Ternaard
Hervormde kerk

In de 16e eeuw werd het vroegmiddeleeuwse kerkje van Ternaard vervangen door een laatgotisch bouwwerk. De bouwvallige zadeldaktoren werd uiteindelijk in 1871 afgebroken en vervangen door een nieuwe spitse toren.

Wat direct opvalt aan het interieur van de kerk is de eikenhouten betimmering waarin ebbenhout is vewerkt. Pronkstuk van deze kerk is de monumentale Van Aylvank. Deze, uit drie delen bestaande herenbank, is omstreeks het jaar 1660 gemaakt voor de adellijke familie Van Aylva.

Ook een bijzonder fraaie renaissance grafsteen van deze familie beklemtoont de vooraanstaande rol die dit geslacht in vroger tijden in Ternaard en omgeving moet hebben gespeeld.

Het orgel en dan met name de uit 1660 stammende monumentale Bader-kast verdienen de aandacht. Het sfeervolle geheel vindt zijn afronding in het in de oorspronkelijke kleuren geverfde gewelf.

Waaxens
Sint Thomaskerk

De Hervormde kerk van Waaxens is mogelijk gewijd aan Sint Thomas (ook wordt wel Johannes de Doper genoemd) en ligt op een restant van een grotendeels afgegraven terp.

De oudste bouwtijd moet gedateerd worden in de 12e eeuw; zijn huidige vorm heeft de kerk vooral in de 15e eeuw gekregen. De toren is in de 17de eeuw gedeeltelijk herbouwd.

In 1963 werd het kerkje grondig gerestaureerd en in oude luister teruggebracht. Een in de begin jaren negentig uitgevoerde restauratie heeft het kerkje een kleurig monument van rode kloostermoppen gemaakt.

Het kerkje heeft met zijn spitse boogvensters, steunberen en decoratief metselwerk een typisch laat-gotisch karakter.

In de kerk valt de rijke renaissance inrichting op: de preekstoel, het klankbord en de meubilering. In de noordmuur is een bijzondere zandstenen epitaaf geplaatst.

Wetsens
Sint Vituskerk

De 12e eeuwse Sint Vituskerk is zeer waarschijnlijk in opdracht van de Premonstratenser monniken uit Dokkum gesticht.

De lange tijd beeldbepalende zadeldaktoren stortte in 1842 tijdens de zondagse kerkdienst in. Tot nieuwbouw is het daarna niet meer gekomen en het kerkje moet het nu doen met een klokkenstoel of klokoverhuiving waarbij de klok dus buiten geluid wordt.

De naar de beschermheilige Sint Vitus genoemde kerk ligt op een grotendeels afgegraven terp.

Bij de bouw van dit Romaanse kerkje is gebruik gemaakt van tufsteen, die uit het Duitse Eifelgebergte gehaald werd. In 1973 werd de Sint Vituskerk gerestaureerd en werd tegen de noordmuur een houten aanbouw aangebracht om een muurdetail uit de middeleeuwen te bewaren.

Opvallend in het ingetogen interieur van de kerk zijn de houten zoldering en de achttiende eeuwse preekstoel.

Wierum
O.L. Vrouwekerk

De Hervormde kerk van het voormalige vissersdorp Wierum ligt aan de voet van de zeedijk. Onduidelijk is met welke patroonheilige dit kerkje verbonden is (mogelijk Maria).

Opvallend is de disharmonie tussen toren en kerk: de toren stamt uit de 12e eeuw, de kerk uit 1911.

In 1911 besloten de Wierumers de oude kerk af te breken en er een nieuwe voor in de plaats te zetten. Deze afbraak is vooral jammer omdat het hier ging om een van de oudste kerken uit onze omgeving.

De toren stamt vrijwel zeker uit de twaalde eeuw en is gemaakt van tufsteen. Boven de toren prijkt trots een windvaan in de vorm van een schip, waarvan gezegd wordt dat deze afkomstig zou zijn uit de in 1832 afgebroken abdijtoren van Dokkum.

De toren is niet een apart gebouw dat tegen de kerk "aanstaat" maar is als het waren in de kerk ingebouwd.

Naast de deur in de toren zit een steen met peilstreep. Daarop staat aangegeven hoe hoog het water hier eens heeft gestaan bij een dijkdoorbraak. Bij een dergelijke ramp konden de dorpelingen alleen redding vinden in de hoge toren...

Donateur worden

Als donateur van de stichting kunt u bijdragen tot het behoud van ons cultureel erfgoed. U bent dan intensief betrokken bij onze stichting middels nieuwsbrieven en speciale open dagen in onze monumenten.

Lees meer...

Colofon

W3C Valid XHTML & CSS | Ontwerp en technische realisatie door J-Media